خودمو هر کسی که بخاد خودشو تو دلم جا کنه

چند مدت پیش با خواهرم در مورد انتخابات ریاست جمهوری صحبت می کردم و ازش در مورد نگرش مردم نسبت به رئیس جمهور فعلی پرسیدم(با توجه به شغل خواهرمُکه در یک روستا مشغوا به مامائی است).می گفت مردم فقط فحش می دهند !بحث به جایی رسید که گفتم "این برودُ هر چه خواهد بشود".یادم افتاد که بتازگی کتاب "نه مقاله در جامعه شناسی تاریخی ایران نفت و توسعه سیاسی" از محمد علی همایون کاتوزیان را خوانده بودم.دکتر همایون کاتوزیان در مقاله قابل تامل خود  "نظریه ای تطبیقی درباره دولت سیاست و جامعه ایران"می گوید که همواره دولت و لت از هم جدا بوده اند و همواره دولت خودکامه در راس و شاید در مافوق ملت(مردم) قرار می گرفته است و در نتیجه دولت در یک سو و مردم در سوی دیگر قرار می گرفتند و مشروعیت حاکم نه به قانون  سنت یا حقوق اجتماعی بلکه به حفظ آرامش سرکوب یاغیان و ... بوده است.و "در واقع یاغیگری به همان اندازه حکومت خودکامه مشروع بود و آزمون اصلی مشروعیت در به چنگ آوردن و حفظ قدرت نمود پیدا می کرد"به واقع تاریخ جتمعه خودکامه چرخه ای از دولت خودکامه به شورش سپس بی نظمی و هرج و مرج و در آخر تاسیس دوباره یک حکومت خودکامه جدید بوده است.بعد از سرنگونی حکومت خودکامه هرج و مرج و بی نظمی همه جا را فرا می گرفت و مردم برای بدست آوری امنیت دوباره به سمت یک خودکامه جدید می رفتند.

اما الان بعد از ۲۵۰۰ سال جمهوری داریم. و انتخاب می کنیم.اما چگونه؟

کاتوزیان در بخشی از مقاله خود به مسئله سرنگون کردن دولت های خودکامه و عدم تفکر نسبت به جانشینی آن اشاره می کند و می گوید در آستانه انقلاب ۵۷ وقتی از بیشتر انقلابیون تحصیلکرده پرسیده میشد که هدف شما چیست؟تنها پاسخ می دادند "این(شاه)برود هر چه خواهد بشود"

انگار یک بار دیگه شاهد تکرار یک تکرار هستیم ! این بار خودم گفتم " این برود هر چه خواهد بشود "

با استبدادی که در ناخودآگاه جمعی مان ته نشین شده و در جانهایمان رخنه کرده یک بار دیگه می خواهیم انتخاب !!! کنیم.

پ.ن:در دانشگاه هم یه مدت پیش با یکی از بچه های ارشد مطالعات زنان صحبت می کردم که اونم گفت "هر کی می خواد بیاد فقط این(احمدی نژاد) نیاد "